Manifesto do Día Internacional contra o Uso Indebido e o Tráfico Ilícito de Drogas

Conmemoramos hoxe una nova edición do Día Internacional contra a Droga.

Un chamamento para crear conciencia sobre un problema que nos afecta a todos e unha data singular para reflexionar sobre un dos principais desafíos de saúde pública e seguridade das sociedades contemporáneas, que afecta as vidas de millóns de persoas. Un problema capital ao que con todo non préstaselle a atención que merece.

Nun tempo no que parece haber máis droga que nunca nas nosas rúas, as estatísticas, os índices de tráfico e consumo son desalentadores. O peor é que detrás das estatísticas, dos números, hai persoas. Persoas que loitan contra a súa adicción, familias que sofren, comunidades e sociedades enteiras que ven comprometida a saúde, a seguridade e o benestar de todos.

Por iso é necesario que o narcotráfico e as drogas entren na axenda política. Pero non para enfrontarse, senón para acordar. Estamos ante unha cuestión de estado, que debe ser de interese público. E atopámonos nun momento especialmente delicado por un dobre motivo.

En primeiro lugar, polo cariz que está a tomar narcotráfico no noso país, con cifras marca de entrada de drogas, asentamento de mafias internacionais e unha violencia que ameaza con desbocarse. Algo que sufrimos especialmente en comunidades como Galicia e Andalucía, dúas dos principais destinos para a chegada de cargamentos de drogas con destino a media Europa.

A consecuencia é que agora mesmo adquirir calquera substancia para consumo é tan sinxelo como saír de compras; está dispoñible, é abundante e moi barata. A causa é a avalancha de drogas que chegan ás nosas costas e tamén a impunidade dalgúns. Vemos con asombro e indignación case diaria a decenas de embarcacións desafiando á autoridade nos nosos portos, mesmo nos nosos ríos, comprometendo a seguridade de todos e exhibindo unha impunidade que non debemos tolerar e fronte á que é forzoso reaccionar de xeito contundente.

Mentres tanto a Policía, Guardia Civil ou Vixilancia Aduaneira -a quen felicitamos polo seu excelente labor- traballan con medios escasos e dificultades cada vez maiores. E cos xulgados empantanados, sen recursos para atender a súa enorme carga de traballo. En definitiva, con medios moi por baixo do perigo e a ameaza que enfrontamos. É momento -dunha vez por todas- de tomar decisións valentes e dar á loita antidroga a máxima prioridade e os medios que merece, solicitando tamén o apoio e os medios necesarios por parte da Unión Europea, directamente afectada por esta avalancha. Actuemos antes de que sexa demasiado tarde.

En segundo lugar, debemos reaccionar como sociedade ante niveis de consumo e adiccións altamente preocupantes e totalmente banalizados porque en determinados ámbitos é común o pensamento de que consumir drogas é “divertido” e ademais, “non pasa nada”. Construímos un erro colosal ao redor destas crenzas que debemos empezar a resolver de xeito urxente. Porque a realidade é moi distinta, con repercusións evidentes sobre a saúde física e mental das persoas, danos que poden ser moi severos e que esnaquizan vidas.

De feito -e a pesar dos últimos datos de tendencia positiva que esperamos sigan mellorando- todas as fins de semana seguimos tendo a miles de mozos e menores bebendo na rúa litros de alcol, tamén en festas e concertos…sen que aparentemente ninguén faga nada por evitalo. Moitos deles e elas están a desenvolver unha adicción que posiblemente lles acompañe toda a súa vida.

Debemos tamén sinalar a estreita relación sobradamente demostrada entre o consumo de drogas e accidentes mortais de tráfico, ou o consumo de determinadas substancias e lamentables episodios de violencia extrema.

Resulta evidente que non podemos limitarnos a reflexionar. Convén reaccionar canto antes con decisión e medidas concretas. A primeira é a que propón a ONU: investir e innovar en Prevención para desnormalizar o consumo e promover estilos de lecer que non teñan como actividade principal o atracón de alcol e outras drogas. Un traballo que debemos realizar xuntos e de forma intensa. Persoas, familias, profesionais, entidades e administracións. Todos.

E tan importante como a prevención debe ser a asistencia, a axuda, a plena recuperación e reintegración das vítimas. Neste día queremos poñer a mirada nelas e nas súas familias, animándolles a superar a súa adicción. Poñendo en valor a súa loita e a súa capacidade para levantarse e refacer a súa vida.

Debemos lembrar que as persoas adictas non son delincuentes, son persoas enfermas, en ocasións cunha dobre patoloxía aditiva e mental. Quen desenvolve unha adicción adoitan ser máis sensibles emocional e socialmente, menos resilientes, por conseguinte, máis vulnerables a situacións que se producen na familia, na escola, na comunidade.

Hoxe, día internacional, invitamos a pedir axuda a quen sofre un problema de adiccións. É posible saír e desfrutar dunha vida plena. Que este día internacional sexa o primeiro da súa recuperación.

Este manifesto finaliza cunha chamada á acción. É tempo de actuar unidos e de forma decidida; sen alarmismos pero coa certeza de que se non facemos o necesario a situación pódesenos ir definitivamente das mans.

Vigo / Algeciras, 26 de xuño de 2026